คำว่าอุโบสถ เป็นชื่อของการบำเพ็ญพรตอย่างหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวเนื่องด้วยการอดอาหาร แปลว่า การเข้าอยู่ ถือเป็นธรรมเนียม

ที่เกิดมาตั้งแต่ก่อนพุทธกาล โดยกำหนดให้สมาทานในวันต่อไปนี้ คือ

๑.เป็นวันประชุมกันแสดงธรรม และฟังธรรม

๒.เป็นวันสมาทานอุโบสถของคฤหัสถ์

๓.เป็นวันทำอุโบสถ คือ ฟังพระปาฏิโมกข์ของพวกภิกษุ ซึ่งพระพุทธองค์ทรงกำหนดให้ทำเฉพาะในวันพระจันทร์เพ็ญ    

ยกหลักธรรม ที่เป็นหลัก เป็นประธานอันถือว่าเป็นหัวใจสำคัญยิ่งในพระพุทธศาสนา   ขึ้นแสดงแก่พระสาวก  

ทรงจำพระภิกษุปาฏิโมกข์ได้  นำพระภิกขุปาฏิโมกข์ขึ้นสวดประกาศท่ามกลางสงฆ์