ขออนุญาต ไม่ได้  จะต้องขออนุญาตก่อนจึงจะเข้าไปร่วมได้  โดยที่พระภิกษุที่มาภายหลัง    ถ้ามากกว่าภิกษุที่ฟังปาฏิโมกข์อยู่นั้น

      พึงบอกปาริสุทธิต่อสงฆ์

      โดยไม่ต้องตั้งญัตติ

๔.๓ เมื่อถึงวันปวารณาหลัง กลางเดือน ๑๒ ภิกษุผู้จำพรรษาแรกถึงทำสังฆอุโบสถสวดปาฏิโมกข์

       ภิกษุผู้เข้าพรรษาหลังพึงทำปวารณา แต่ไม่ต้องตั้งญัตติ

เหมือนภาษาของกฏหมายที่มีความหมายแน่นอน   ไม่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย   ส่วนภาษาที่แปลเป็นภาษาอื่น  ย่อมเปลี่ยนแปลงไป

ตามยุคสมัย อาจเสียความหมายเดิมได้ จึงไม่สวดแปล   แต่ให้ศึกษาความหมายจากคำแปลได้ตลอดเวลา ไม่ได้ห้ามว่าต้องศึกษา

เล่าเรียนเฉพาะที่เป็น ภาษาบาลีเท่านั้น ผู้ศึกษาย่อมจะรู้เรื่องได้ดี จากการศึกษาปาฏิโมกข์แปลได้

๖. ภิกษุสวดพระปาฏิโมกข์ไม่ได้ จะใช้การอ่านหนังสือหรือเปิดเทปย่อมไม่เป็นการถูกต้อง  เพราะการทำสังฆกรรมทุกประเภท

ต้องมีภิกษุผู้ประกาศ เป็นปัจจุบัน ที่เรียกว่า กรรมวาจา ในพระวินัยระบุไว้ว่าเป็นหน้าที่ของพระเถระ    หรือมอบหมายแก่ภิกษุผู้ฉลาด

สามารถทรงจำพระปาฏิโมกข์ได้เป็นผู้สวด ถ้าพระเถระจำได้เท่าไรให้สวดเท่านั้น ถ้าไม่ได้จริง ๆ ให้ส่งภิกษุผู้ฉลาดไปเรียนมาโดยย่อ

หรือโดยพิสดาร ให้ทำในวันนั้น แสดงว่าการอ่านหนังสือ หรือเปิดเทป ในสังฆกรรม เป็นการไม่ถูกต้องตามพระวินัย

๗. อาบัติในข้อนิสสัคคีย์ปาจิตตีย์ วัตถุที่ทำให้เป็นอาบัติ จะต้องทำการสละเสียก่อน จึงปลงอาบัติได้สำเร็จ

หรือในข้อที่มีการกำหนดขนาดไว้ ภิกษุผู้ต้องอาบัตินั้น ๆ ต้องทำลาย หรือตัด วัตถุนั้น ๆ เสียก่อนจึงปลงอาบัติตก

๑๑, ๑๒, ๑๓ ในสังฆาทิเสส    และยังมีสิกขาบทที่ ๘ ในสัปปาณกวรรคของปาจิตตีย์    โดยสงฆ์จะสวดประกาศให้ภิกษุนั้น ละเลิก

การกระทำผิดนั้นเสีย เมื่อสวดครบ ๓ ครั้ง ยังไม่เชื่อฟัง จึงเป็นอาบัติ