สุตบท ชักสุตบท สวดย่อ

ที่พระสงฆ์ทำในวันสุดท้ายแห่งการจำพรรษา วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ อันเป็น วันเพ็ญที่นับแต่วันจำพรรษาไปครบ ๓ เดือน

หรือที่เรียกกันว่า วันมหาปวารณา มีพระบรมพุทธานุญาต ให้ภิกษุผู้อยู่จำพรรษาครบไตรมาส ทำปวารณา โดยภิกษุทุกรูป

จะกล่าวคำปวารณา คือเปิดโอกาสให้กันและกัน ว่ากล่าวตักเตือนได้หลังจากที่ ได้อยู่จำพรรษาร่วมกันมาแล้ว เพื่อเป็นการ

ตักเตือนแนะนำกัน โดยธรรม ซึ่งสังฆกรรมนี้ ก็ถือว่ามีความ สำคัญ โดยพระพุทธองค์ทรงกำหนดให้ กระทำแทน การทำอุโบสถ

สวดพระปาฏิโมกข์

โดยประกาศให้สงฆ์ทราบ ถ้าเลื่อนออกไปปักษ์หนึ่งก็ตกในแรม ๑๔ ค่ำ เป็น จาตุททสิกา

๓. สามัคคีปวารณา ปวารณาที่ทำในวันสามัคคี คือในวันที่สงฆ์แตกกันแล้วกลับปรองดองเข้ากันได้

กิจเบื้องต้นแห่งปวารณานั้น เหมือนอุโบสถ เป็นแต่ในส่วนบุพกิจนั้น เปลี่ยนจากการนำปาริสุทธิ มาเป็น การนำปวารณาของภิกษุ

ผู้อาพาธแทน ซึ่งคำมอบปวารณา มีดังนี้ ปวารณํ ทมฺมิ, ปวารณํ เม หร, มมตฺถาย ปวาเรหิ แปลว่า ผมขอมอบปวารณาของผม

มมตฺถาย ปวาเรถ ต่อจากนั้นภิกษุผู้ฉลาดพึงตั้งญัตติ เพื่อให้ภิกษุทั้งหมดกล่าวคำปวารณา ตามปกติแล้วภิกษุผู้ปวารณาจะต้อง

ภิกษุที่มีพรรษาเท่ากันว่าพร้อมกัน ซึ่งการที่จะปวารณาอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้ทำการประกาศแก่สงฆ์ ด้วยการตั้งญัตติก่อน

๑. ปวารณา ๓ ครั้ง เรียกว่า เตวาจิกา ญตฺติ พึงตั้งญัตติว่า สุณาตุ เม ภนฺเต สงฺโฆ, อชฺช ปวารณา ปณฺณรสี, ยทิ สงฺฆสฺส

ปตฺตกลฺลํ, สงฺโฆ เตวาจิกํ ปวาเรยฺย ์

ปตฺตกลฺลํ, สงฺโฆ เทววาจิกํ ปวาเรยฺย

แปลว่า ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ปวารณาวันนี้ที่ ๑๕ ถ้าความพรั่งพร้อมของสงฆ์ถึงที่แล้ว สงฆ์พึงปวารณา ๒ ครั้งฯ

ปตฺตกลฺลํ, สงฺโฆ เอกวาจิกํ ปวาเรยฺย

แปลว่า ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ปวารณาวันนี้ที่ ๑๕ ถ้าความพรั่งพร้อมของสงฆ์ถึงที่แล้ว สงฆ์พึงปวารณา ๑ ครั้งฯ

สุณาตุ เม ภนฺเต สงฺโฆ, อชฺช ปวารณา ปณฺณรสี, ยทิ สงฺฆสฺส ปตฺตกลฺลํ สงฺโฆ, สมานวสฺสิกํ ปวาเรยฺย ฯ

แปลว่า ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ปวารณาวันนี้ที่ ๑๕ ถ้าความพรั่งพร้อมของสงฆ์ถึงที่แล้ว ภิกษุที่มีพรรษาเท่ากัน

พึงปวารณาพร้อมกันฯ

อย่างนี้จะปวารณากี่หนก็ได้ พึงตั้งญัตติว่า สุณาตุ เม ภนฺเต สงฺโฆ, อชฺช ปวารณา ปณฺณรสี, ยทิ สงฺฆสฺส ปตฺตกลฺลํ, สงฺโฆ ปวาเรยฺย.

แปลว่า ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ปวารณาวันนี้ที่ ๑๕ ถ้าความพรั่งพร้อมของสงฆ์ถึงที่แล้ว สงฆ์ พึงปวารณาฯ