HOME
   
     
 
     
 
เหตุให้สวดพระปาฏิโมกข์ย่อ
 
 
โดยปกติแล้วการสวดพระปาฏิโมกข์นั้น ท่านให้สวดจนจบ ยกเว้นเมื่อมีเหตุจำเป็น อนุญาตให้สวดย่อได้ เหตุจำเป็นนั้น
 
มีอยู่ด้วยกัน ๒ อย่าง คือ
 
 
๑. ไม่มีภิกษุจำได้จนจบ เช่นนี้ให้สวดเท่าที่จำได้
 
 
๒. เกิดเหตุฉุกเฉินที่ท่านเรียกว่า อันตราย ท่านให้สวดย่อได้ เหตุฉุกเฉินที่เรียกว่าอันตรายนั้น มี ๑๐ อย่าง คือ
 
 
๑. ราชันตราย พระราชาเสด็จมาเลิกสวดเพื่อรับเสด็จ
 
 
๒. โจรันตราย โจรมาปล้น เลิกสวดเพื่อหนีภัย หรือป้องกัน
 
 
๓. อัคคิยันตราย ไฟไหม้ เลิกสวดเพื่อช่วยกันดับไฟ
 
 
๔. อุทกันตราย น้ำหลากมา เลิกสวดเพื่อหนีน้ำ ถ้าสวดกลางแจ้ง ฝนตกลงมาเลิกสวดเพื่อหนีฝน
 
 
๕. มนุสสันตราย คนมามาก เลิกสวดเพื่อจะรู้เหตุหรือเพื่อการต้อนรับ
 
 
๖. อมนุสสันตราย ผีเข้าภิกษุ เลิกสวดเพื่อขับผี
 
 
๗. วาฬันตราย สัตว์ร้ายมีเสือเป็นต้นเข้ามาในที่ประชุม เลิกสวดเพื่อขับไล่
 
 
๘. ชีวิตันตราย ภิกษุเกิดอาภาธขึ้นระหว่าสวด อันเป็นอันตรายแก่ชีวิต เลิกสวดเพื่อเยียวยารักษา อันตรายทั้ง ๑๐ ประการ
 
    อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้นให้ชักสุตบทสวดปาฏิโมกข์ย่อได้ หรือไม่มีผู้ใดสามารถสวดจนจบ เป็นหน้าที่ของพระเถระ
 
    หรือพระภิกษุที่ได้รับมอบหมายจะพึงสวดเท่าที่จำได้แล้วชักสุตบทในอุเทสที่จำไม่ได้ ก็สำเร็จเป็นสังฆปาฏิโมกข์ได้เหมือนกัน
 
    ส่วนผู้ที่กล่าวว่า ถ้าสวดไม่จบ ไม่เป็นสังฆกรรม สู้ไม่ทำเสียเลยดีกว่า ผู้นั้นจัดว่าเป็นผู้ทำลายพระธรรมวินัย อันเป็นศาสนา
 
    อย่างร้ายแรง จัดเป็นผู้บ่อนทำลายอันยิ่งใหญ่ในศาสนานี้ด้วย ความเห็นดังกล่าว ทำให้บางอาวาส ไม่ได้ทำสังฆกรรม
 
    สวดปาฏิโมกข์ ถือว่าเป็นการล้มล้างพระธรรมวินัยของพระศาสดาอย่างแท้จริง
 
  ๙. สิริงสปันตราย สัตว์เลี้อยคลานเข้ามาในที่ประชุม เลิกสวดเพื่อขับไล่
 
  ๑๐. พรหมจริยันตราย มีอันตรายเกิดขึ้นแก่พรหมจรรย์ของภิกษุ เช่นมีคนมาเพื่อจับภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง